Twee weken geleden reden de laatste auto's het erf af, dus het werd tijd om alles nog één keer terug te kijken. Vijf dagen, zeventien Gevens, twee shirts en ruim driehonderd foto's: dit is wat ervan is overgebleven, en deze keer nemen we er de tijd voor.
Twee dingen waren de aanleiding. Albert werd 75, en Albert en Ine zijn vijftig jaar getrouwd. Allebei zijn ze klein gevierd.
En er was de film van Manon: zestien minuten, met een stukje van iedereen, van dichtbij en van ver weg. Hij staat er nog steeds, dus wie hem nog een keer wil zien: ▶️ de film kijken. Inloggen hoeft niet.
Na twee weken beginnen de dagen door elkaar te lopen. Daarom nog één keer op een rij hoe het echt ging.
Maandag was vooral aankomen, uitladen en het huis verkennen. 's Avonds gingen de nieuwe shirts voor het eerst aan, stonden er ineens vijftig rozen op tafel, en draaide de film van Manon voor de eerste keer.
Dinsdag was de dag zelf. Zesentwintig graden en droog, dus alles kon buiten: steltlopen en touwtjespringen op de keien, sjoelen in de tuin, en een taart waarvan alle kaarsjes er in één ademteug uit waren. 's Avonds zaten we met z'n zeventienen aan tafel bij de Abdij de Westerburcht in Westerbork. En wie het op z'n Drents wilde doen, had die dag zestien keer "nog vöile jaoren" te wensen.
Woensdag was met tweeëndertig graden de heetste dag van de week, en toch de volste. De kinderen kropen onder de stenen van het hunebed in Borger, een deel ging door naar Kamp Westerbork, en om vier uur stond de fotograaf op het erf. Het resultaat kent iedereen inmiddels: alle zeventien op één foto, van voren en van achteren. 's Avonds rijst met curry aan de lange tafel.
Donderdag stond in de brief als zwemdag, en het werd de dag waarop niemand verder kwam dan het badje in de tuin. In plaats daarvan: pannenkoeken bij het ontbijt, zaklopen op het gras, een boswandeling met klimtoestel, een slang vasthouden bij Zoo Bizar en 's middags sjoelen. Achteraf misschien wel de dag die het meest op vakantie leek.
Vrijdag om tien uur gingen de lakens van de bedden en de deuren dicht. Onderweg naar huis streek een deel nog neer in Park de Wezenlanden in Zwolle, bij de geiten van de kinderboerderij. En toen zat het erop.
Leg de foto's van de week op een rij en het gaat maar over één ding: spelen. En niet alleen de kinderen.
De fotograaf zette iedereen ook nog even apart: eerst alle kleinkinderen bij elkaar, daarna tak voor tak.
Wanneer we weer met z'n allen ergens zitten weet nog niemand, maar aan aanleidingen geen gebrek. De eerstvolgende dient zich vanzelf aan: bij Radboud en Francien is er eentje onderweg, dus de volgende keer zijn we met z'n achttienen. 🌱 En daarna: Ine 75? 🎈 Al staat er op het shirt dan natuurlijk ongeveer 57.
Dit stond op de rug van het crèmekleurige shirt: alle zeventien, in vier takken, met Albert en Ine bovenin. En binnenkort mag er een blaadje bij.
